Visrivier-stappers uit SA moet vleisvoorrade goed beplan

Buitelandse voetslaners wat voorberei om die Visrivier-canyon se gewilde staptog aan te pak, word aangeraai om hul kosbeplanning noukeurig te doen ná strenger toepassing van voedselbeperkings op grensposte rakende beheermaatreëls oor bek-en-klouseer (BKS). 

Met die jaarlikse stapseisoen in volle swang, het veral baie besoekers wat uit Suid-Afrika reis, kommer uitgespreek oor watter kos hulle Namibië kan inbring, veral ná berigte dat vleisprodukte by grensposte gekonfiskeer word. 

Die kwessie is veral belangrik vir Visrivier-stappers, wat gewoonlik verskeie dae in die canyon deurbring en sorgvuldig hul kosvoorraad beplan wat hulle van die huis af bring. 

Namibië se veeartsenykundige regulasies verbied die invoer van die meeste vleisprodukte uit Suid-Afrika, insluitend beesvleis, lamsvleis, hoender en vark. Suiwelprodukte, vars vrugte en groente en selfs vuurmaakhout is ook taboe. 

Vir baie stappers wat gewoond is daaraan om koelbokse met biltong, droëwors, vleis vir braai en ander hoë-proteïenvoorrade te pak, het die regulasies onsekerheid geskep oor hoe om die beste vir een van Suider-Afrika se mees veeleisende stapervarings voor te berei. 

Die beperkings is daarop gemik om Namibië se veebedryf teen siektes soos bek-en-klouseer te beskerm, wat in buurlande uitgebreek het. 

Grensbeamptes pas die regulasies strenger toe, met reisigers wat die beslaglegging op verbode kositems by verskeie grensposte rapporteer. Waar talle reisigers biltong en droëwors voorheen as aanvaarbare peuselhappies beskou het, val verwerkte vleisprodukte ook nou onder die beperkings. Toerisme-operateurs en ervare stappers moedig besoekers dus aan om nie hul vleisprodukte oor die grens te bring nie. In plaas daarvan word besoekers aangeraai om slegs die toegelate kossoorte in voorraad op te bou en vars voorrade te koop sodra hulle in Namibië is. Toegelate items sluit in blikkieskos soos vis, bone en sop, asook pasta, rys, hawermout en graanprodukte. Neute, gedroogde vrugte, beskuitjies, koekies, tee, koffie en verseëlde geurmiddels kan ook sonder moeite oor die grens gebring word. 

Rolspelers in die bedryf beklemtoon dat die beperkings stappers nie behoort af te skrik om die Visrivier-canyon te besoek nie; dit behoort eerder beter voorbereiding aan te moedig. 

Vir stappers wat na die Visrivier-canyon op pad is, bied verskeie dorpe naby die suidelike grens geleenthede om weer aan te vul. Karasburg, Grünau en Keetmanshoop het almal supermarkte en slaghuise waar besoekers vars vleis en ander voorrade kan koop nadat hulle Namibië ingekom het. 

Op Facebook bied verskeie bladsye oor die Visrivier-staptog voorstelle en raad oor hoe en waar om vleisprodukte te kry. ’n Ervare stapper sê Namgate naby Grünau is baie gewild waar reisigers ’n reeks Namibiese vleisprodukte kan koop. Stappers word egter aangeraai om nie te lank met vars vleis te stap nie, aangesien dit sal bederf. 

“Grensinspeksies bly relatief eenvoudig. Grensbeamptes vra gewoonlik reisigers oor die kos wat hulle saamry en kan voertuie, sleepwaens of koelbokse inspekteer. “Besoekers moet ook oor ontsmettingsmatte loop as deel van Namibië se siektevoorkomingsmaatreëls,” lui van die inskrywings of Facebook. Toerisme-operateurs beveel aan dat stappers in hul beplanning op nie-bederfbare kos vir die reis oor die grens fokus en vars vleis en produkte en ander beperkte items koop sodra hulle in Namibië is.